Zastosowanie komputerów w sowieckim przemyśle

W drugiej połowie XX wieku planowanie socjalistyczne napotkało najpoważniejszego z dotychczasowych przeciwników - narodziny i niebywały rozwój techniki elektroniczno-informatycznej. Nad systemem totalnego planowania zawisnął jak chmura gradowa komputer. Władza nad czasem znalazła się w niebezpieczeństwie. Narodziny komputera przeraziły z wielu powodów władców Utopii. Prawda pisała m.in. o ministerstwie budownictwa Turkmeńskiej Republiki, które - chcąc iść z duchem czasu - nabyło maszynę elektroniczną "Mińsk-22". Okazało się jednak, że komputer nie może działać bez "osobnej stacji transformatorowej, linoleum na podłodze, obicia ścian plastikiem, lamp jarzeniowych..." - krótko mówiąc luksusów godnych ministra. Komputer odstawiono do piwnicy. Prawda kończy artykuł następująco: "należy wyprowadzić technikę elektroniczno-informatyczną na boży świat". Komputer wszakże wymaga nie tylko luksusów - wymaga też prawdziwych danych. "Dlaczego nie wprowadzicie maszyn elektronicznych? - pyta student-praktykant naczelnego inżyniera w pewnej sowieckiej powieści. - Przecież za sekundę przerobi wam ona tysiące danych i informacji i podejmie właściwą decyzję". - "A dajcież mi spokój - odpowiada ze złością naczelny inżynier. - Przecież żadna maszyna nie może przewidzieć, czy Iwanow-Pietrow jutro nie wdrapie się na mur fabryczny i nie pobiegnie do monopolowego po butelkę portweinu...". Naczelny inżynier uważa, że komputer jest niepotrzebny, bo postępowanie sowieckiego robotnika jest nieprzewidywalne. To prawda, ale tylko częściowa. Znacznie ważniejsze jest to, że komputer obnażyłby fikcyjność ekonomicznych planów. Igor Bierman, który dobrze zna tajemnice gospodarki sowieckiej, stwierdza kategorycznie: "Prawdziwa tajemnica, dlaczego prawie wszystkie gałęzie przemysłu i republiki wykonują roczne plany produkcji walców polega na tym, że pod koniec roku plan dostosowuje się do spodziewanej produkcji.[1]



[1] M. Heller, Maszyna i śrubki. Jak hartował się człowiek sowiecki, Paryż 1988, s. 53-54


Absurdy komunizmu i socjalizmu www.stalin.tv © Krzysztof Bar 2005